czwartek, 5 kwietnia 2018

RES PUBLICA?!!!

                                                                        


Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży 

chowanie… Nadto przekonany jestem, że tylko 

edukacja publiczna zgodnych i dobrych robi 

obywateli - Jan Zamoyski



                                       


                                      Rzeczpospolita pospolita



                                                      

                            
Rzeczpospolita Moja

                                     





...a tymczasem... 


                                              


                        Wybuch czyli kiedy to wreszcie pierdolnie?!!!                         

A na koniec pytanie na śniadane: 


 Czy naszemu kultowemu politykowi
- nie starczało
- nie sterczało
(niepotrzebne skreślić lub zdementować) ?!
 

                                       
                                                   

sobota, 31 marca 2018

Halleluyah!!!

                                                                   

Jan Twardowski

Baranku Wielkanocny

Baranku Wielkanocny coś wybiegł z rozpaczy
z paskudnego kąta
z tego co po ludzku się nie udało
prawda, że trzeba stać się bezradnym
by nie logiczne się stało


Baranku Wielkanocny coś wybiegł czysty
z popiołu
prawda, że trzeba dostać pałą
by wierzyć znowu


jakże

jakże się teraz nie bać –
nie trwożyć –
z tylu ranami naraz
na krzyż Cię złożyć –
Matka Boska się śniła
płakała
jak we mszy świętej
krew Twą oddzielić od ciała
z powrotem piątek
słońce umiera
nie widać
Jeśli Jest miłość przestań się martwić
i śmierć się przyda


Nie zląkł się

Tylko święty Jan umarł w domu na posłaniu
z poduszką pod głową owinięty w śpiwór
jeden nie zląkł się krzyża, jeden stał pod krzyżem
pozostali ze strachu w Wielki Piątek zbiegli


kto ucieka od Krzyża – krzyż większy dostanie

                                                 

                                                            Jan Lechoń, 
                                                             
                                             Wielkanoc



Droga, wierzba sadzona wśród zielonej łąki,
Na której pierwsze jaskry żółcieją i mlecze.
Pośród wierzb po kamieniach wąska struga ciecze,
A pod niebem wysoko śpiewają skowronki.

Wśród tej łąki wilgotnej od porannej rosy,
Droga, którą co święto szli ludzie ze śpiewką,
Idzie sobie Pan Jezus, wpółnagi i bosy
Z wielkanocną w przebitej dłoni chorągiewką.

Naprzeciw idzie chłopka. Ma kosy złociste,
Łowicka jej spódniczka i piękna zapaska.
Poznała Zbawiciela z świętego obrazka,
Upadła na kolana i krzyknęła: „Chryste!”.

Bije głową o ziemię z serdeczną rozpaczą,
A Chrystus się pochylił nad klęczącym ciałem
I rzeknie: „Powiedz ludziom, niech więcej nie płaczą,
Dwa dni leżałem w grobie. I dziś zmartwychwstałem.”
Jutro z samego ranka,
Gdy już za oknem WIELKANOC,
Uśmiechnę się do BARANKA
I przebaczę BARANOM!!!
     
     A czegóż od siebie życzyć Wam na tę Wielkanoc?!
- miłości, tej najogromniejszej ludzkiej wszechmocy, która jest ważniejsza od wszelkich doczesnych dóbr i zawsze przezwycięży zło wszelakie
- zdrowia ciała i umysłu, bo to Jej najwierniejsi Towarzysze
- niezmiennej pogody ducha, okraszonej najpiękniejszymi uśmiechami, które to pozwalają nam lżej oddychać 
- przychylności i łagodności wobec Świata i Ludzi, bo tylko to stanowi istotę prawdziwego Szczęścia
                                        
     Ciągle, może w wielkiej mej naiwności, sądzę, że Wielkanoc to nadal Święta nie tylko rodzinne, ale i najbardziej radosne w roku...
     Niechaj zatem też odrobinę nam się POZAJĄCZKUJE:
                                             
                                          Dynguuuus...
                 
                                             
 
   ... i po Świętach...

                                           
                                        
     Kici... kici...