Na psa urok - TOLA

Bardziej kocham ciebie niż siebie samego,

Nic na to nie poradzę, takie pieskie ego,

A kiedy podkulę ogon do ostatniej podroży,

To płakał po mnie będziesz

I szczerzej, i dłużej.

      Patrzy na Was Fancy. Odeszła 7 marca tegoż roku. Była ze mną od parotygodniowego szczeniaczka do prawie piętnastoletniej, coraz bardziej schorowanej, staruszki. Nie mogąc patrzeć na jej cierpienia (prawdopodobnie udar mózgu), poddałem ją eutanazji.

    Znajomy psiarz, mój sąsiad, pocieszał mnie, że jej dusza powróci do mnie. Prawie urągało to mojemu racjonalnemu poczuciu rzeczywistości, ale zawsze były to jakieś słowa pociechy. Aż tu nagle pojawiła się u mnie Tola:

                                                               

        

      Hej, jestem Tola. Mam rok i siedem miesięcy. Poprzedni, za przeproszeniem, właściciele, wszczepili mi jakiegoś pieprzonego czipa, tak, że wszystko o mnie wiadomo. A gdzie moja prywatność?!

Przedtem przebywałam w domu, gdzie chyba, nie było mi za dobrze. Skończyło się na tym, że te świrusy wyrzucili mnie z auta prosto na jezdnię!

     W jednej chwili cały mój pieski świat się zawalił! Było to w pięknym miesiącu maju.

Na szczęście pojawił się mój obecny Tata i mnie przygarnął. Od razu go pokochałam. Tata jest debest!

                                                   

 

 

     Kocham także moją Mamę Jadzię i Kubę, ich syna, bo to teraz chyba mój Braciszek, a jak?!!!

Tata pichci dla mnie pyszną wątróbkę, częstuje mnie wędzoną rybą, a to takie pyszne!

     W ogóle Tata świetnie gotuje i uwielbiam jego kuchnię, a jak coś w tej kuchni podjada, to zawsze dostaję od niego łapówę.

     Kupuje mi zabawki, rzuca piłkę albo oponkę, ja mu ją aportuję i tak możemy się bawić wiecznie. Mój Tata ma zdrowie, cierpliwość i jest taki cudny, gdy mnie tuli i głaszcze.

                                                      

     Wychodzi ze mną na długie spacerki i tam poznaję mych nowych kumpli, samych przystojniaków: wilczura, amstaffa i husky'ego.

Mówią mi ogonem i ślepkami, że niezła ze mnie laska!

                                                      

     Koniecznie muszę Wam przedstawić Lolka. Lolek to mój facet. Jest mniej więcej moim rówieśnikiem (starszy o niecałe dwa lata), ale spójrzcie na niego – C I A C H O !!!

                                                     

     Z Lolkiem, przede wszystkim, wariujemy i robimy z każdego pokoju sajgon!

Tata lub Mama potem po nas solidnie sprzątają, bo chyba nie mają innego wyjścia.

     Lolka też bardzo kocham (z wzajemnością, he, he!) i pozwalam mu jeść i pić z moich misek. 
O faceta trzeba dbać, nieprawdaż, Dziewczyny?!

Tylko późnym wieczorem jest problem – kto będzie spał z Tatą?!!! Jakoś to z Lolkiem rozwiązaliśmy: ja śpię przy jego policzku (no, bo to mój Tata!), a on w jego nogach.

     Zawsze mi smutno (jemu chyba też), gdy Tata go potem odprowadza do jego domku, trochę kwilę i wyję, lecz szybko mi przechodzi.

Kiedy będzie tylko okazja znów spotkam sie z moim Kochanym Loleczkiem i będzie się działo, oj działo!!!

                                                       

     To na razie tyle. Słyszałam, że wielu z Was ma pieski i bardzo je kocha, więc Tata na pewno znów mnie tu, na swego bloga, wpuści.

Hau, hau, hau, a pisiorom taaaki wał!!!

                                                    

      Podobno żadna miłość nie trwa wiecznie. Mam jednak przeczucie z Tolą razem się zestarzejemy: ona do piętnastki, ja do osiemdziesiątki.

     W lutym obchodzić będziemy razem swoje Urodziny. Tola skończy wtedy dwa latka, a ja, niestety, trochę więcej. 

I jeszcze kumpel Toli, w jakże doborowym towarzystwie:

                                                     

W imieniu Toli rzecz całą zakończę aforyzmem:

"Świadectwem mądrości człowieka są muzea, biblioteki i wiedza osób wykształconych. Psy mają swą mądrość we krwi" - DonaldMcCaig

                                

Dowcipasy na zakwasy

                                                                              

     Przyznaję od razu, tytuł tego posta jest mniej więcej kretyński. Zawartość również. Tak, że wszelkie zasady kompozycji zostały tu zachowane!

     Opowiadanie dowcipów jest naszym transparentnym i eksportowym, narodowym hobby. Samo ich opowiadanie nie jest szkodliwe dla osobników płci obojga i środowiska naturalnego.

     Problemy natomiast może sprawiać miejsce akcji, obsada, a przed wszystkim zaś rekwizyty! Nie wspominam o wznowieniach, bo to chyba może być źródłem najbardziej niebezpiecznych powikłań i precedensów.

     Jedyny pożytek z poniższych tekstów, to taki, że mogą posłużyć za ściągę czy, nie daj, Boże, inspirację.

Dowcipasy podzieliłem na krótkie najpopularniejsze serie tematyczne, bo porządek musi być!

                                           

 I. O blondynkach

                                                

Dzwoni blondynka do blondynki:
- Słuchaj, mój mąż wziął stówę i powiedział, że idzie na dziwki. Nie ma go czasem u ciebie?

Blondynka wjechała pod prąd w ulicę jednokierunkową. Zatrzymuje ją patrol, sprawdziwszy dokumenty, starszy stopniem policjant rzecze:

- Wjechała pani w ulicę jednokierunkową. Teraz wypiszemy pani mandat oraz ukarzemy punktami...
-   Bardzo przepraszam! Spieszyłam się na imprezę, ale chyba już się nie załapię, bo wszyscy... wracają!

Blondynka w nocnym barze. Barman jest tak niesamowicie przystojny, że pani Blondie aż mowę odjęło...

- Co podać?

- ... whisky

- ... szkocką?1

- Tak... Szkocką...

- Z lodem?

- NIE ! BEZ LODA !!!

  

II. O policjantach:

                                            

                                            

 

Policjant zamknął się w garażu i przez kilka dni rozbierał na części swój nowo kupiony samochód. Żona się pyta:
- Po co to robisz?
- Poprzedni właściciel powiedział mi, że musiał w niego włożyć prawie 10 tysięcy!

Synek do ojca policjanta:

- Tato, gdzie leży Afryka?!
- Afryka... Afryka?! Chyba niedaleko. U nas na komisariacie robi jeden czarny i do roboty... przyjeżdża na rowerze!

Kierowca usiłuje przejechać na czerwonym świetle. Tuż przy pasach dla pieszych zatrzymuje go czujny policjant:

- Usiłował pan przejechać na czerwonym świetlę. Proszę wysiąść z auta i okazać mi...

- Panie sierżancie, jestem daltonistą i...

- Teraz panu daruję i udzielam jedynie upomnienia. Na drugi raz proszę uważać!

Po powrocie na komendę:

- Słuchajcie, zatrzymałem prawdziwego Daltonistę. Byłem zaskoczony, że tak świetnie...mówi po polsku!!!

III. O teściowych:

                                          

                                             

Żona mówi do męża.
- Kochanie, co kupimy matce na urodziny?
- Wiem, że chciała co coś elektrycznego. Może krzesło?

- Słyszałem, że twoja Teściowa miała wypadek.

- Tak, szła do piwnicy po ziemniaki na obiad, na schodach potknęła się upadła i skręciła kark.

- I co zrobiliście??
- Spaghetti.

W sobotni ranek zięciu zdycha po piątkowym „brydżu”. Teściowa go budzi:

- Stachu, nie skoczyłbyś mi do kiosku po fajki?

- Mamo, jaka ty jesteś niesamowicie inteligentna! Jak na to wpadłaś, że NIE!!!

IV. O Ruskich:

                                             

Dyskoteka, siedzi panienka pod ścianą. Podchodzi przystojny chłopak i pyta:
- Девушкɑ , можно Вɑ с ?!
- Можно, только рɑньше немножко nотɑнцуем !!!(Można panią prosić? Można, ale wcześniej trochę potańczymy)

Rosja, pomieszczenie kuchenne. Przy stole mąż, na stole parę flaszek gorzały, Naprzeciwko jego żona...

 - Taniuszka.! Napoczynam już trzecią flaszkę, a ty nadal... brzydka i brzydka...

Na Placu Czerwonym w Moskwie jakiś desperat biega jak szalony i rozrzuca ulotki. Oczywiście od razu zwinęła go milicja, na komendzie, na dzień dobry, obowiązkowy wpie*dol, następnie przesłuchanie. 

Śledczy ze zdumieniem zauważa,, że ulotki, to niezapisane, puste kartki: 

- А где буквы ?! 

- А nо хуй буквы?! Всё ясно!!! 

(Gdzie są litery? Po co litery, wszystko oczywiste!)

V. Różne:

                                          

                                         

Jeden z dziennikarzy w artykule o Sejmie i Senacie napisał, że przynajmniej połowa naszych parlamentarzystów to kompletni kretyni.

Po protestach urażonych posłów i senatorów, na żądanie Kancelarii Sejmu i Senatu zamieścił sprostowanie, a także wypowiedział się w telewizyjnym wywiadzie::

- Przynajmniej połowa naszych parlamentarzystów nie jest kompletnymi kretynami!!!

Język polski dla obcokrajowców:

Mom cheyenne tho

Schotch me...
SPA day who you
Push wow V peace do
It's up Cher rough how

- Jak to dobrze, że akurat teraz poznaliśmy się! Masz chyba niebawem urodziny... Na przełomie września i października?
- Tak, a skąd to wiesz?!
- Bo tacy jak ty są robieni albo przypadkiem w Sylwestra albo z litości w Walentynki!

                                             

Na koniec nieco prywaty czyli standardowy anons:

 "Dojrzały, z bagażem doświadczeń i przebytych chorób, poszukuje towarzyszki na złotą jesień swojego życia. 

Wzrost i tusza nie grają roli. 

Wykształcenie mniej więcej średnie.

Gotować nie musi, bo tu radzi sobie znakomicie. 

Charakter i osobowość - kobieta rodzaju kobiecego. 

Wszelkie nałogi mile widziane!"...

                       

A nuż...
p.s. cieszyłbym się niezmiernie, gdyby w Waszych ewentualnych komentarzach też pojawiły sie dowcipaski!

                       

 

HIGH QUALITY AMERICAN BEAUTY

                                                                           

     USA, współcześnie. Eksluzywny gabinet psychoterapeutyczny. 

     Na kozetce spoczywa dama w wieku, który złośliwi nazwaliby prawie podeszłym, jednakże jest ona elegancka, wytworna i zadbana.

Dama wyżala się doktorowi:

- Mój mąż dobrych już paręnaście lat jest bez pracy, ja za to tyram jak idiotka, a on to wiecznie swobodny elektron. Im bardziej posuwa się w latach, tym bardziej jest niereformowalny, nieprzewidywalny i wprost nie do wytrzymania.

     Prowadzi się wprawdzie bardzo higienicznie, z rzadka tylko pozwala sobie na eksluzywne cygaro czy szklaneczkę dwudziestoletniej single malt. Uczęszcza na siłownię, trzy razy w tygodniu funduje sobie SPA, udziela się też w koleżeńskim teamie bejzbola.

     Niby wszystko jest O.K., jednak boli mnie to, że prowadzi zbyt wybujałe życie towarzyskie i nadal ugania się za eksluzywnymi dziwkami. Nie chodzi mi o pieniądze, stać go na to. Boję się o jego zdrowie. Ot zupełnie niedawno nasza córeczka weszła mu na komp i odkryła jego aktywność na wielu porno portalach, szczególnie tych z oralem.

    Mnie natomiast traktuje jak najgorszego śmiecia. Oczywiście od dawna nie sypia już ze mną, a obrzuca mnie takimi inwektywami, z których najłagodniejsze to: „stara pudernica” czy „zardzewiała raszpla”!

    Co mam z tym palantem zrobić?! Podać mu zatrutego hot – doga, pokombinować przy hamulcach w jego super bryce, a może tak spontanicznie, po prostu, je*nąć go patelnią?!!!

   A może, tak dla zmyłki, udawać, że nic się nie dzieje, a potem spakować graty i wyprowadzić się do innego domu?! Mam już taki na oku...

Doktor:

- Ależ ochłoń i zachowaj zimną krew, zawsze to ci się udawało. Hot – dog, hamulce i patelnia odpadają.

    Trzymaj dalej swą klasę, przecież jesteś damą w każdym calu i niech tak zostanie. 

    A co do nowego domu, to chyba najlepszy pomysł. Kandydujesz przecież na...  

Prezydenta Stanów Zjednoczonych!!!

                                                  

 

Specyficznie ksenofobiczne?!

                                                                                

     Francuski pisarz i podróżnik z początku XIX w., markiz Astolphe-Louis-Léonor de Custine odwiedził między innymi Rosję, a plonem tej podróży było niemal kultowe wówczas dzieło - „Lettres de Russie (Listy z Rosji) – 1839 (wydanie polskie, 1995).

                                                               

Głęboko zastanowił mnie krótki i treściwy cytat z tego dzieła:

„Kiedy jesteś nieszczęśliwy, jedź do Rosji. Ktokolwiek pozna ten kraj, będzie zachwycony, żyjąc gdzie indziej.”.

Ciekawi mnie to, że musiało minąć aż ponad 150 lat, aby ukazało się wydanie polskie.

Prawie trzydzieści lat temu szczerze bawiła mnie również odzywka bufetowych z barów mlecznych:

- Ruskie wyszli...

                                                                               

Jako puentę zacytuję stare rosyjskie przysłowie:

"... Никогда не проси прощения. Ничего не говори. Посылай цветы. Без писем. Только цветы. Они покрывают всё. Даже могилы.

(Nigdy nie przepraszaj. Nic nie mów. Posyłaj kwiaty. Bez listów. Tylko kwiaty. One przykrywają wszystko. Nawet groby. )".

Allez vers la Russie (jedźcie do Rosji)...

                                                            

                                                                       K L I K

                                                                           

Rzecz męska i nie tylko...

     Ogórki wprawdzie już się kończą, kiszą się w beczkach, marynują we słoikach i coraz rzadziej pojawiają się na naszych stołach w postaci mizerii. Szkoda tylko wielka, że tak szybko zniknęła z mediów moja ulubiona Pani Ogórkowa.

                                                                            

     Dziś jednak nie będe pisał o niewątliwych walorach urody płci nadobnej, a wręcz przeciwnie.

W końcówce wiadomego sezonu zajmę sie też czymś lekkim, prostym i przyjemnym.

Wychodzę więc naprzeciw Memu Drogiemu Blogowemu Fraucymerowi i zajmę sie tematem mężczyzny... idealnego.

                                                                             

     Z męskiego punktu widzenia prawdziwy mężczyzna to na pewno kibic. Jego feng shui to telewizor wraz z lodówką, umieszczony w ubikacji.

                                                                          

     A oto jak sobie wyobrażam kobiecy punkt widzenia na te sprawę.

Dla każdej kobiety wyobrażenie ideału męskiego to taki mężczyzna, który potrafi zawsze i wszędzie się znaleźć, ale najlepiej czuje się właśnie przy niej. 

     Jest świetnym tancerzem, potrafi zawirować w walcu nawet z... odkurzaczem.

     Przy stole zachowuje się idealnie: zgodnie z najnowszymi zasadami savoir vivre'u: w prawej ręce trzyma widelec, natomiast smartfona – w lewej.

     Kiedy niespodziewanie wpadnie do niego sąsiadka pożyczyć sól, to od razu proponuje również pieprz, po czym udaję się z nią do jej kuchni, aby pomóc jej doprawić przygotowane potrawy, tak, by, paradoksalnie, niczego nie przepieprzyć! Następnie post factum nawiązuje jeszcze konwersację, przy tym zawsze mówi więcej niż myśli, a przy tym myśli więcej niż mówi.

     Nasze damy jednak uparcie dążą do prawdziwego ideału, gdzie mężczyzna jest:

• czuły
• zdecydowany na wszystko
• pewny siebie
• inteligentny
• trzeźwy
• przystojny
  i ewentualnie bogaty
  
  
                                                                   
  
  
  

     Co do przedostaniego męskiego przymiotu, to wymagają wprost bohatera książkowego lub gwiazdora filmowego, a nie żywego, normalnego chłopa z krwi i kości. Najczęściej spotykane są trzy typy takiego przystojniactwa:

      1. Przystojniak starej daty, odwiecznie atrakcyjny, obiekt westchnień dam, niezależnie od wieku:
                                                                               

2. Egzemplarz wiecznego chłopca i urwisa. Niezmiennie uwielbiają go kobiety w typie tzw. mamusiek: 

                                                                           

       3. Totalnie udomowiony były SUPERMAN. Najwyższa i najbardziej rozwinięta forma tego gatunku:

                                                                           

     Teraz krótko to podsumuję:

Idealny mężczyzna pozbawiony jest nałogów, nie zachodzi do knajpy, na męskie pogaduszki przy piwie, nie sprzecza się o byle co, sprząta, gotuje, a jak się uprze, to nawet na drutach sporządzi dla siebie szalik.

Tyle, że taki mężczyzna w przyrodzie nie istnieje! Amen.

Na koniec, w razie czego, mała przestroga dla mężczyzn:

Kiedy w tramwaju, naprzeciwko ciebie, zajmuje miejsce prześliczna młoda dziewczyna, uśmiecha się do ciebie, a nawet puszcza ci oczko, to nie fantazjuj, tylko dyskretnie... zapnij rozporek!

p.s. aby przełamać mą wręcz chorobliwą nieśmiałość wobec kobiet, zamieszczę tutaj też moją fotkę. 

A nuż...

                                                                                

                                                                               

Nasza Druga Ameryka (cyrk w budowie)

                                                                             

                                                       

     Ten post będzie kontynuacją poprzedniego, bo mogło przecież umknąć coś mej nie aż tak doskonałej pamięci. 
I tak się stało. Uzupełniam zatem moje political fiction:

                                                                            

     Marzy mi się nowy oskarowy film. Rzecz będzie działa się w Polsce czyli nigdzie (vide Ubu Król ). 

Pod względem gatunowym będzie to obraz nader eklektyczny: od sci-fi, poprzez komedię sensacyjną do thrilera psychologicznego z niebanalnym wątkiem erotycznym. 

     Zakładana jest koprodukcja polsko – amerykańsko – rosyjska we wspólnej reżyserii Władysława Pasikowskiego, Stevena Spielberga i Andrieja Konczałowskiego.

Mam kilka alternatywnych tytułów tego dzieła - „Psy – Chole atakują”, „Lista Schwindlera” lub „Białe noce listonosza Andrzeja D".

                                                                               

Oto krótkie streszczenie filmu:

     Bardzo bliska przyszłość. Ustrój naszego kraju to dyktatura sprawowana przez juntę cywilno – wojskową. Władzę obejmuje Triumwirat w osobach Jarosława Wiadomego , Donalda Trumpa (imię Donald dawno już powinno znaleźć się na indeksie – przyp. A.K.) oraz Wołodii Putina. 
     Jako, że film będzie, ze względów marketingowych, w wersji angielskiej, podam trzy przykłady popularnych amerykańskich odzywek dialogowych, stosownie do sytuacji:

Jarosław Właściwy po objęciu cząstki władzy absolutnej nad krajem, na konferencji prasowej:

-  It's nothing personal!

(nie ma w tym nic osobistego!) 

Nieznany sprawca morduje na zlecenie posłankę Beatę K., przerywając na chwilę jej słowotok:

- You wanna talk to it?!

(chcesz o tym porozmawiać?!)

Młoda , atrakcyjna, celebrytka i posłanka prof. Krystyna P, przyłapana przez swego aktualnego partnera, in flagranti, z agentem Tomkiem, odzywa się bez jakiegokolwiek poczucia winy:

- That isn't you thing now!

(to nie jest tak jak teraz myślisz!) 

     Jeszcze nie mam w pełni gotowych treatmentu, logline'a czy synopsisa.

Zakładam jednak, że akcja tego filmu będzie przebiegała w oszałamiającym tempie, z licznymi zaskakującymi zwrotami czy dyskusyjnymi momentami z odważną erotyką i brutalnością niektórych epizodów.

                                                                             

     Nie wykluczam, że pewne pomysły realizacyjne otrzymam od Was, Szanowni i Kochani Moi Komentatorzy. Należy jednak być nader ostrożnym:

                                                                                   

 

Zapraszam i z góry dziękuję (thanks from the mountain)!